|
ستاره های خاموش
با صدایی آرام قدم بر دار که خاموشیم نشکند
روزهاست که خیابانها سکوت کرده اند
پنجشنبه یازدهم تیر 1388 توسط ستاره خاموش
.....***روزهاست که خیابانها سکوت کرده اند
و کوچه های تاریک هم راه عبوری برایم نگذاشته اند
شهر در زیر روسری ام
پنهان شده است
و قدمهایم برای بالا رفتن از خودم دیگر توانی ندارند
خسته ام از مهربانی های همیشگی ام
از دلواپسی های بی بهانه ام
از سکوت های هر روزه ام
خسته ام
از درون مرا یابنده ای نیست
کاش فریادهای زنانه ام به گوش کسی می رسید…..***
_________________________________________________________________________________
آه پس که اینطور....
دوشنبه هشتم تیر 1388 توسط ستاره خاموش
چه كسي ميگويد كه گراني اينجاست؟؟؟
ببین دیازپام ده خوراندهاند خلق را
ببین چگونه کردهاند مد ریای دلق را ببین چگونه بشکنند جای شیشه طلق را ببین چگونه پول می دهیم نفت و آب و برق را ببین احاطه کرده است “عدد” فکر خلق را
_________________________________________________________________________________
آسمان های اجاری
پنجشنبه چهارم تیر 1388 توسط ستاره خاموش
«مرا
به جشن تولد
فراخوانده بودند
چرا
سر از مجلس ختم
درآورده ام »
«خسته ام از آرزوها، آرزوهای شعاری
شوق پرواز مجازی، بال های استعاری
لحظه های کاغذی را، روز و شب تکرار کردن
خاطرات بایگانی، زندگی های اداری
آفتاب زرد و غمگین، پله های رو به پائین
سقف های سرد و سنگین، آسمان های اجاری....»
_________________________________________________________________________________
شاید که آینده ....از آن ما
سه شنبه دوم تیر 1388 توسط ستاره خاموش
عقاید نوکانتی ...از آن من شقایق نرماندی ...از آن تو حلاوت و بیصبری ...از آن من عشق پانزده سانتی ...از آن تو ماکارونی، تمبر هندی ...از آن ما خیابان شهید قندی ...از آن ما قبری که بهش میخندی ...از آن ما ذکاوت و رندی ...از آن ما ز سفره چه میجویی حاتم من با خودت چه میگویی خاتم من دیگه واسه چی میجویی ماتم من بابا تو چه پر رویی خاتم من اسبتو کجا میبندی بوبوی من به چی تو دل میخندی کوبوی من آقا به مویی بندی سرور من خانوم به چی پابندی شربر من کوکوی دو شب مانده... از آن ما کپی پدر خوانده... از آن ما خلقت ناخوانده... از آن ما کپی پدر خوانده ...از آن ما دولت شرمنده ...از آن ما کلفتی پرونده ...از آن ما ملیپوش بازنده ...از آن ما دولت شرمنده ا...ز آن ما انتخاب سازنده ...از آن ما شاید که آینده... از آن ما حلاوت و بی صبری... از آن من هر چی تو دلت خواندی ...از آن تو
_________________________________________________________________________________
؟؟؟؟؟
جمعه بیست و نهم خرداد 1388 توسط ستاره خاموش
در سکوت روزهای روبرو که میروی رفیق من!
یک ترانه با خودت ببر یک سلام یک مداد به رنگ .......؟!؟؟!؟!؟!؟ 
_________________________________________________________________________________
زمین کو وطنم ....
دوشنبه بیست و پنجم خرداد 1388 توسط ستاره خاموش
زمین..؟ گمنامم...
نام خود را مي جويم بر تمامي سنگ ها گريه ي تمام زنان زمين
گويي مادران من اند
**ما زنده به آنیم که آرام نگیریم موجیم که خاموشی ما عدم ماست**
_________________________________________________________________________________
آه این انسان ها ....
جمعه بیست و دوم خرداد 1388 توسط ستاره خاموش
داستان غم انگیز زندگی این نیست که انسان ها فنا می شوند٬ داستان غم انگیز زندگی این است که انسان ها از دوست داشتن دست برمی دارند... ------------- نام خود را مي جويم بر تمامي سنگ ها گريه ي تمام زنان زمين گويي مادران من اند.........
_________________________________________________________________________________
راست بگو در این بهبوهه
جمعه پانزدهم خرداد 1388 توسط ستاره خاموش
اینجا راست که بگویی اول آویزانت می کنند بعد به چهار میخ می کشندت درست مثل آینه ی قدیمی مادر بزرگ
هی مترسک کلاه ز سر بردار ما کلاغان دگر عقاب شدیم
_________________________________________________________________________________
با ياد گلي روئيده در نا كجا
جمعه پانزدهم خرداد 1388 توسط ستاره خاموش
زيبا ترين سرما خورده ی جهان
هنوز درست بر نگشته بودم كه كلاهت كار دستم داد و شال گردنت كه از گدازه هاي جا مانده ي اولين روز جهان بود در ميان ِ ميداني كه همه ی آن تو بودي چون چوب هاي نيم سوخته پا بر نشاني ِ همه ي هرگزها دود ِ هميشه ي دلم شد. صبح آن روز تو سرما خورده بودي و رنگ همه ي درخت ها پريده شد و يا رنگ همه ي درخت ها پريده بود چون تو سرما خورده بودي و اصلاُ اي من ِ در من مگر چه فرق مي كند كه من از تب لرزيده باشم و يا از سرما و يا از پلك تو كه سر بر شانه ي نيمي از خواب چون شراب ِ هفت ساله می سوزد اصلاُ چه فرق مي كند كه تو به برگها وزيده باشي يا صفي از درخت هاي پريده رنگ سرد ِ سرد سر بر در خانه ى شما سائيده باشند. نيستي اما مي شنوي كه تنها گريه ي دل است كه بي طعم گونه مي گذرد و نا نوشته مي ماند تا از تعبير ساده ي هق هق ِ دختران ِ دبيرستاني بگذرد و چون سرني در خاموشي ِ خويش سر بر بي صدايي ترانه ها بميرد . آه اي عقل سرما زده در بوران ِ بي آغازي كه در كف پاهاي من پيش از ازل تير مي كشيدي! آخرجنون مرا با آفتاب كدام صحرا رصد كرده اند كه سرما و تب تواًَمان از تاول پاهايم دست نمي كشد؟! و شعله ي آن شال چنان زردشتي مي سوزد كه این ورد دا ئم مثل بوسه اي دزدانه از لبانم پاك نمي شود. زيباترين سرما خورده جهان ! به جان تو كه جز اين قمار و اين سيگار ماسيده بر لب همه چيز را باخته ام و در كوچه هاي قونيه وُ خرقان و يا بسطام گيج تر خاك و باد در حيرتي كه هيچ است و همه چيز دست در دست خار و خس با ياد گلي روئيده در نا كجا باز رقصم گرفته است !
_________________________________________________________________________________
خبردارترم
چهارشنبه سیزدهم خرداد 1388 توسط ستاره خاموش
من طبیبا! زتو برخویش خبردار ترم که مرا سوز فراقست وتو گویی که تب است
_________________________________________________________________________________
|
 فعلا چیزی ندارم جز.....روشنایی شب در ظلمات تاریکی....... star_off_city@yahoo.com
دسته بندی ها
|
