.....***روزهاست که خیابانها سکوت کرده اند

 

و کوچه های تاریک هم راه عبوری برایم نگذاشته اند

 

شهر در زیر روسری ام

 

پنهان شده است

 

و قدمهایم برای بالا رفتن از خودم دیگر توانی ندارند

 

خسته ام از مهربانی های همیشگی ام

 

از دلواپسی های بی بهانه ام

 

از سکوت های هر روزه ام

 

خسته ام

 

از درون مرا یابنده ای نیست

 

کاش فریادهای زنانه ام

به گوش کسی می رسید…..***

 

نوشته شده در پنجشنبه 1388/04/11ساعت 18:49 توسط ستاره | |